یادداشت سعید رجبی فروتن افزایش قیمت دی‌وی‌دی‌ها؛ پایان عمر فیزیکی فیلم‌ها

یادداشت سعید رجبی فروتن افزایش قیمت دی‌وی‌دی‌ها؛ پایان عمر فیزیکی فیلم‌ها

پیش‌بینی می‌شد که به خاطر بالا رفتن قیمت ارز برای واردات پلی‌کربنات (ماده اولیه تولید و تکثیر لوح فشرده) و نیز کاغذ و مقوا برای تولید پاکت ولت، هزینه تمام‌شده تولید و عرضه دی‌وی‌دی از سوی موسسات ویدیو رسانه که حالا تعدادشان به انگشتان دو دست هم نمی‌رسد، افزایش یابد و به همین خاطر قیمت‌گذاری برای محصول دستخوش تغییر شود.

برای مدیران این موسسات و بازوهای پخش آنها پس‌لرزه‌های ناشی از افزایش قیمت کالا در بازار قابل ‌لمس بود. به همین خاطر بلند شدن صدای اعتراض نمایندگی‌های پخش در ٣٠ استان کشور، تغییر و تزلزلی در تصمیم فعالان بازار نمایش خانگی ایجاد نکرد. آنها خوب می‌دانستند گران شدن دی‌وی‌دی یعنی بیدار کردن غول خفته تکثیر و دانلود، ازدیاد قارچ‌ گونه کانال‌های تلگرامی برای قرار دادن لینک دانلود فیلم و سریال‌های روز شبکه، کاهش تقاضا و سفارش نمایندگی‌های استانی برای دریافت کالا و سرانجام بالا رفتن ریسک برای بازگشت سرمایه از محل فروش کالا در بازار.

با این‌ حال از آنجا که از گذشته تا حال، بیشترین فروش محصول در تهران و چند کلان‌شهر رقم می‌خورد، تامین‌کنندگان فیلم در نمایش خانگی با یک حساب دو دو تا چهارتا می‌پندارند که مشتریان و مخاطبان هدف، هزینه خرید یک نسخه اورجینال از فیلم را هنوز ارزان‌تر از تماشای فیلم در سینما می‌دانند، بنابراین احتمال اینکه باز هم به تهیه دی‌وی‌دی رغبت نشان دهند و به ‌مرور به قیمت‌های جدید عادت کنند، زیاد است. در این میان سکوت مسوولان امر در بدنه دولت در قبال افزایش قیمت‌ها، این واقعیت را آشکار کرد که همانند گذشته این قاعده عرضه و تقاضاست که شکل جدید مناسبات را رقم خواهد زد و فعالان شبکه باید اتکای‌شان بر تدابیر و داشته‌های خودشان باشد و تردید نکنند که آبی از سوی دیگران برای آنها گرم نخواهد شد.

پرواضح است آنان که اهل دانلود حرام نیستند و چند سالی است که با تغییر الگوی مصرف، عادت به دیدن محصولات شبکه به‌ صورت استریم و از طریق اپلیکیشن‌های موبایلی و تحت وب‌ دارند، از افزایش نسخه فیزیکی متضرر نخواهند شد و مجبور نیستند، بهای بیشتری را برای تماشای عناوین موردعلاقه خود بپردازند.

بنابراین تاثیر افزایش قیمت کالا در فروش نسخه فیزیکی یا همان دی‌وی‌دی خود را نشان خواهد داد و تقاضای نمایندگان شهرستانی از مرکز که سال‌هاست با شیب منفی روبه‌روست، به کمترین میزان خود در سال‌های اخیر خواهد رسید.

نگرانی جدی‌تر آن است که پیامد کاهش فروش که در تهران و کلان‌شهرها نمود پیدا می‌کند تعطیلی خطوط تولید در واحدهای صنعتی تکثیر لوح فشرده، فعالیت حداقلی مراکز سه‌گانه پخش، تغییر شغل تعداد بیشتری از نمایندگان توزیع و فروش و در یک‌کلام رکود و بیکاری را به همراه آورد. از شما که پنهان نیست، مدتی است پخش‌های تخصصی محصولات شبکه نمایش خانگی، روزهایی در هفته به توزیع محصولات غذایی می‌پردازند تا بدین ترتیب ویزیتورهای آنها در طول هفته کار داشته باشند و حاشیه سود پخش دیگر کالاها چراغ دفاتر پخش را روشن نگه دارد.

همچنین کاهش فروش نسخه فیزیکی فیلم‌ها که با وجود فعالیت سامانه‌های آنلاین ویدیویی، راه مطمئنی برای بازگشت سرمایه و سود ناشران ویدیویی بوده است، از این‌ پس ریسک سرمایه‌گذاری در تولید محتوا را بیشتر می‌کند و موسسات ویدیو رسانه محتاطانه تن به عقد قراردادهایی می‌دهند که ضرر کمتری را متوجه‌شان کند.

این نکته را از یاد نبریم که کاهش فروش نسخه اورجینال فیلم و سریال به معنی آن نیست که از شمار بینندگان و مخاطبان آثار سینمایی در این عرصه کم می‌شود، خیر! آنهایی که در منزل ‌گیرنده ماهواره دارند، به ‌رایگان عناوین روز شبکه را در کانال‌های فارسی‌زبان می‌بینند و جوان‌ترها از طریق اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و یا کپی فیلم بر فلش مموری و تبادل هارد، ارتباط خود را با شبکه حفظ خواهند کرد.

روی دیگر سکه آن است که وضع موجود برای سرویس‌های استریمینگ یا همان VOD‌ها چنین وضعیت نسبتا مخاطره‌آمیزی فرصتی است تا مشترکان بیشتری را زیر چتر خود بگیرند و سبب‌ساز تغییر الگوی مصرف رسانه‌ای مشتریان سنتی بشوند و آنها را به ضیافت فیلم از طریق اینترنت آن ‌هم با هزینه کم دعوت کنند. به یاد داشته باشیم که سیر محتوم و بازگشت‌ناپذیر عرضه و انتشار محصول، همان خیمه زدن در شاهراه اینترنت و در ایران بر بستر شبکه ملی اطلاعات و سرویس‌های اشتراک ویدیوی ایرانی است.

کارشناسان معتقدند؛ موسسات ویدیو رسانه باید انباشت تجربه خود را در تولید محتوا به کار بگیرند و همان راهی را بروند که سرویس‌هایی مثل نتفلیکس، آمازون، هولو و … رفته‌اند. سرمایه‌گذاری‌های چند ده‌میلیاردی VOD‌های وطنی و حضور متخصصان و مهندسان جوان در این سامانه‌ها، بستر مساعدی برای توسعه کسب‌ و کارهای نوپا در عرصه اینترنت است و دیری نخواهد گذشت که غالب جمعیت کشور ‌جز سالمندان تماشاگر محصولات تصویری از طریق موبایل و سایر گجت‌ها خواهند بود.

این روزها خوشبختانه تحرک بعضی سرویس‌های استریم ویدیو، برای جلب مشتری مشهود است و سیاست‌های تشویقی آنها مثل تخفیف‌های ویژه برای قبول عضویت و افزایش کاربران در حال اجراشدن است.

همچنین تعدادی از سامانه‌های ویدیوی درخواستی با وجود آنکه متکی بر پروتکل استریم هستند، امکان دانلود فیلم و سریال‌های بارگذاری شده را برای کاربران خود فراهم کرده‌اند تا اگر عده‌ای بنا به عادت تمایل به دانلود فیلم دارند، برای این کار با مانعی روبه‌رو نباشند!

در یک جمع‌بندی تحولات و واقعیات تلخ و کمرشکن اخیر در زمینه تولید و تجارت، اجل و پایان عمر انتشار و توزیع نسخه فیزیکی فیلم و سریال را به جلو خواهد انداخت و الگوی مصرف غالب مخاطبان به تماشای فیلم از طریق اینترنت تغییر و اصلاح خواهد شد. این اتفاق در بسیاری از کشورهایی که اینترنت پرسرعت در اختیار مردم قرار داده‌اند و زیرساخت‌های لازم را تعبیه کرده‌اند، سال‌های درازی است که افتاده و عوارض زیست‌محیطی تولید و تکثیر انبوه لوح فشرده نیز از دامن جامعه آنها پاک ‌شده است. اگر این ادعای مدیرعامل موسسه رسانه‌های تصویری را مقرون صحت بدانیم که ضریب نفوذ سرویس‌های ویدیوی درخواستی در یکی، دو سال اخیر به سه برابر افزایش‌یافته است، دور از انتظار نیست که تهدید ناشی از افزایش قیمت‌ها، علاقه‌مندان فیلم و سریال را به فضای مجازی و استفاده از پلتفرم‌هایی غیر از دی‌وی‌دی سوق دهد.

منبع: روزنامه اعتماد  

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *